//
Media

Facebook is niet zelfregulerend, waarom zou het?

Zei die allicht oprechte politieman in de krant dat hij hoopte dat het zelfregulerend systeem van Facebook voortaan pestsites zoals de Antwerpse en andere hoeren zou voorkomen. Grote vergissing bij de diender: Facebook is niet zelfregulerend en treedt niet op. Dat vloeit voort uit de logica dat de Facebook-leden het product zijn.

Facebook zonder leden stelt niets voor. De leden brengen de inhoud aan en, belangrijker, hun profielgegevens. Daarmee kunnen de klanten van Facebook aan de slag: de reclamemakende bedrijven. Zij betalen om de gegevens die Facebook gratis verwerft, te mogen gebruiken.

Summary
Victims of hategroups and the police find out that Facebook does nothing to prevent, nor has any contactnumbers or e-mail addresses for its members. Why would it? Members are the product, products are supposed to lay still in the shop until the paying customer passes by. Only in case of big social commotion does the social network bar asocial and illegal behaviour, as was recently the case with large-scale teenage harrassment on Facebook in Belgium.

Wie bij Facebook is aangesloten, is het product. En net zoals een product in een winkelrek stil moet liggen wachten tot de betalende klant het oppikt, heeft het Facebook-product geen inspraak over het winkelrek of het uitstalraam of de prijs of de behandeling. Facebook heeft dus geen telefoonnummers of e-mailadressen waar het ene product kan gaan reclameren over het andere product. Facebook onderneemt niets om het product te beschermen tegen andere producten of tegen zichzelf.

Facebook onderneemt alleen actie om de gekunstelde marketingwereld van de betalende klanten te vrijwaren. Pas dan gaat Facebook pestgroepen afsluiten, niet om gepesten te beschermen, maar omdat er ook in andere media commotie is over ontstaan. Want marketing en commotie gaan niet samen, tenzij de marketer zelf de originele wil uithangen en commotie veroorzaakt.

Preventieve actie is Facebook evenwel niet vreemd. Om te verhinderen dat adverteerders onrustig worden, wordt het minste bloot of verwijzing naar seks gecensureerd, en gelden er nog een hele rist inhoudelijke regels. Niet omdat ze de maatschappij willen beschermen of conservatieve regelneven zijn, maar omdat de Facebook-directie vindt dat dat niet past in de juiste betalende reclameomgeving. Om de betalende klanten ter wille te zijn, verhinderen ze een heleboel dingen die wettelijk mogen (een blote tepel, bijv.) en staan ze onwettelijk gedrag toe (bijv. aanzetten tot haat, geweld en racisme).

Wie verwacht of hoopt dat pestgroepen en asociaal gedrag door de sociale media zelf zullen worden gebannen, komt fout uit. Het sociale netwerk bestaat slechts bij gratie van zijn leden, en DUS zijn die leden het product. Zolang die leden zich gemiddeld menselijk gedragen en binnen de lijntjes van de sociale media kleuren, zal het gehele product grote vooruitgang bieden, vooral aan de financiële kant. Een gemiddeld lid is ergens tussen de 50 en 100 euro waard (maar u moet uw waarde niet gaan opeisen, zo werkt het niet).

Naarmate er zich meer sociaal aberrante gebeurtenissen voordoen (en niets menselijks is het internet vreemd, zoveel weten we wel) kunnen de klanten van Facebook misschien vinden dat het toch niet de ideale omgeving is om hun marketinggeld te spenderen. Een gemiddeld adverteerder ziet immers niet graag zijn advertentie op dezelfde aberrante en onwettelijke pagina staan.

Asociaal gedrag is op termijn het enige dat een sociaal netwerk de das kan omdoen. Als je zo’n grote supermarkt hebt dat je geen zicht hebt over wat de producten doen in de winkelrekken, moet je misschien dure maatregelen nemen om het product te controleren. De politieman die in de krant werd geciteerd, wil contact met Facebook om de daders van het onwettelijk gedrag te identificeren. Dat moet kunnen, maar ook hij zal moeite ondervinden om de ‘productverantwoordelijke’ te kunnen contacteren. Hoe meer politiemannen, klanten en andere instanties Facebook zullen contacteren om te klagen over het product, hoe duurder het product wordt, en hoe meer er van zijn waarde afgaat.

Heel de economische geschiedenis van de mensheid lang worden mensen ooit, ergens, in meer of mindere mate tot product herleid. Stap voor stap beschermt het product zich hiertegen. Stap voor stap worden mensen verstandiger. Dit kan nog een hele tijd duren, maar vroeg of laat keert ook voor Facebook het tij.

About Toon Lowette

Customer is not king on the internet, he is dictator. Online services are successful if they allow the customer to do what he came for efficiently and without confusion. Toon Lowette is online publishing consultant in the Customer Carewords network of Gerry McGovern. Task management is the central issue. We teach websites to manage the task, not the content, not the technology. We teach websites to become relentlessly customer centric.

Discussion

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: