//
Media

Hoezo, de eerste webpagina is vermist?

Eerste webpagina vermist, stond er in de krant. Erfgoedprobleem bij het CERN in Genève: waar is de eerste webpagina naartoe? Wel, die bestond niet, toch niet echt. Er was nooit een lanceringsmoment van het world wide web, zo bevestigt Robert Cailliau himself.

Het leek echt wel alarmerend voor wie graag historische dingen bijhoudt:

DeMorgen-webpaginaVermist

Zo stond er in mei in De Morgen. En een beetje later ook nog dit:

DeMorgen-webpaginaVermist2

Summary
The news that the first ever web page has gone missing at CERN in Geneva where Robert Cailliau and Tim Berners-Lee created the World Wide Web are exaggerated. The first page never existed. It was work in progress. There never was a champagne moment, as Robert says. The two engineers never set out to create the WWW. They created a communications solution for the world-wide research centers connected to CERN. The web was the result, not the start. So, no real first web page. The first web computer still is at CERN, though. And functions.

Niets is wat het lijkt. Een grappig misverstand – vind ik toch. Lees even mee.

Op 19 maart was Robert Cailliau nog eens in België, voor de BELTUG VIP Evening in Brussel, met een uiteenzetting over Fair Play op het internet, waarbij hij zowel teruggreep naar the making of the world wide web, als waar we met het internet in zijn visie naartoe gaan.

Robert Cailliau – voor wie wat weinig historisch besef heeft over het internet waarmee we alle dagen werken – is Belg en ingenieur, en was eind jaren 80, begin jaren 90 aan het CERN in Genève samen met zijn collega Tim Berners-Lee op zoek naar een technisch middel om al die universiteiten en onderzoekscentra met al hun verschillende computers en protocollen makkelijker te laten communiceren. Ze zochten daarnaar om het leven van de duizenden fysici die aan het CERN zoeken naar de kleinste deeltjes van de materie, het leven makkelijker te maken.

En ze maakten het http-protocol, de hyperlink eigenlijk en ze noemden dat het world wide web. Niet uit grote ambitie voor eeuwige bekendheid, maar omdat het CERN een Europese internationale organisatie is met wetenschappers over heel de wereld, world wide. Bij het CERN wordt de klok rond gewerkt, wereldwijd.

De eerste webpagina die er niet was

Goed, op 19 maart spreekt Robert dus in Brussel en vertelt daar tussen de plooien door dat hij vaak de vraag krijgt naar de eerste webpagina, hoe die er uitzag. En dan vertelt hij dat die er niet was. Het was een continu zoeken naar verbetering, en uitproberen en dan herbeginnen en weer proberen. En op een bepaald moment was het er, is het ook gedocumenteerd. Maar het werk ging gewoon door. Er is, zegt hij, nooit een lanceringsmoment geweest. Nooit een champagnemoment. Het World Wide Web is nooit officieel gelanceerd. Het was er gewoon, en het ging zijn gang.

Grappig, toch, dat er nu, meer dan twintig jaar later, mensen op zoek gaan naar de eerste webpagina.

De eerste webcomputer die er wel is

Wat er in het CERN wel nog staat – je kan het daar zien in het bezoekerscentrum – is de Next-computer waarop Robert werkte toen hij het web construeerde. En die computer werkt nog. Next-computers zijn de zeer geavanceerde machines die Steve Jobs maakte toen hij bij Apple werd buitengesmeten (vandaar de naam) en die toen in staat waren tot ongeveer alles wat computers nu kunnen en introduceren als recente vindingen.

Ook daar praat Robert graag over, omdat het zoveel leert over de al bij al weinig innovatieve kracht van de ict-bedrijven, waarvan er veel meer door marketing en aandeelhouderschap worden gedreven dan door visie en innovatie.

De eerste webpagina’s bestonden uit hyperlinks, waarbij de link vaak nog in een cijfer naast de tekst werd verborgen, nog niet in de tekst zelf.

En stoemelings

Ik versta de verwarring wel, over de eerste webpagina. Wie lang genoeg op het internet zit (ik was er ook behoorlijk vroeg bij – al in online content sinds 1982), herinnert zich Mosaic en Netscape. Dat waren de eerste browsers, heel lang voor Microsoft Internet Explorer, buiten het CERN ontwikkeld, die gebruiksvriendelijkheid bouwden om de eerste honderden, zelfs duizenden (waar zou het eindigen!) webcomputers te kunnen bezoeken. Die beelden staan in ons netvlies gebrand. Wie nog Mosaic- of Netscape-beelden heeft, kan ze bewaren.

Maar het is niet de eerste webpagina. Want die is er nooit echt geweest. Cailliau en Berners-Lee zochten een oplossing voor een probleem. En daaruit is het web gekomen. Ze zijn nooit vertrokken om het web te bouwen. Dat is er wel van gekomen, bijna en stoemelings. En toen het er was, hebben ze het dus wel World Wide  Web genoemd, want daar moest het voor dienen.

About Toon Lowette

Customer is not king on the internet, he is dictator. Online services are successful if they allow the customer to do what he came for efficiently and without confusion. Toon Lowette is online publishing consultant in the Customer Carewords network of Gerry McGovern. Task management is the central issue. We teach websites to manage the task, not the content, not the technology. We teach websites to become relentlessly customer centric.

Discussion

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: