Biometrische data raken het hart van onze integriteit

Meer en meer worden biometrische gegevens – al dan niet unieke kenmerken van ons lichaam – over onze persoon verzameld door allerlei instanties. Dat houdt heel wat gevaren in voor onze integriteit als persoon.

Verander regelmatig van paswoord, is een van de goede adviezen in de online wereld. Gestolen paswoorden zijn niets meer waard als je van paswoord verandert.

Maar als lichaamskenmerken een paswoord worden, kan je het niet meer veranderen. Veel computers en smartphones kunnen geopend worden met vingerafdruk, stem of gezichtsherkenning. Dat geeft een veilig gevoel, want elk is uniek. In sommige labo’s raak je niet binnen zonder irisscan. Zolang die biometrische gegevens in het toestel blijven, is er geen probleem.

De overheid kent ons gezicht. De foto op de identiteitskaart wordt – ergens – digitaal opgeslagen om de kaart te maken. Sedert eind 2020 moeten burgers twee vingerafdrukken geven wanneer de identiteitskaart vernieuwd wordt. Gezichtsherkenning wordt massaal ingezet door politie en ordehandhaving. Sommige instanties dromen ervan scans van de iris op grote schaal te gebruiken, bijvoorbeeld op luchthavens, omdat de uniciteit accurater is dan bij vingerafdrukken en gezichten. Amazon, Apple en Google kennen de stem van de gebruikers van hun home assistants. Stempatronen worden ongetwijfeld opgeslagen – zoals ze alles opslaan waar ze de hand op kunnen leggen. En uiteraard zijn er ook overheden geïnteresseerd in dna, niet alleen van misdadigers, maar van iedereen.

Gezicht, vingerafdrukken, iris, stem, dna. Ik doe niet mee. Voor zover het in mijn mogelijkheden ligt, doe ik niet mee.

Veiligheid, bestrijding van misdaad – het zijn de verkoopargumenten.

In die plannen en projecten hoor je nooit over het verlies van integriteit.

In die plannen en projecten hoor je nooit spreken over de glijdende schaal naar totalitaire surveillance.

Je hoort ze nooit zeggen dat we bij voorbaat verdacht worden. De basis van de rechtsstaat wordt omgekeerd. Van onschuldig tot schuld bewezen is, worden we gemaakt tot verdachten tot onschuld bewezen is.

Daarover gaat deze blog.

Over het recht om vergeten te worden. Over het recht onschuldig te zijn. Over het recht op onze gegevens.

Over het recht op onze integriteit als persoon.

Wordt vervolgd.

Doe toch maar Signal

Whatsapp of Signal? Het verschil wordt vanaf 15 mei nog een stuk groter.

Het is niet helemaal verkeerd te stellen dat wat WhatsApp tegen 15 mei 2020 wil wijzingen in de privacy-instellingen niet veel verschil maakt. Maar ze doen het niet zomaar. Genoeg om toch Signal te overwegen.

1. Het monopolie versterken

WhatsApp is van Facebook, een dataslurpend bedrijf dat voortdurend beloftes verbreekt. Facebook gaat Facebook, Messenger, WhatsApp en Instagram in de komende tijd volledig integreren. De belangrijkste reden waarom ze dat nu doen is dat er zowel in de VS als in de EU (eindelijk) wettelijke maatregelen worden overwogen om monopolievorming tegen te gaan. Door nu de verschillende diensten technisch diepgaand te integreren, kan het voor regulatoren een stuk moeilijker worden om het megabedrijf op te splitsen. De plannen om de eigen munt Libra in te voeren, passen ook daarin.

2. Online shopping en reclame

Concreet willen ze shops en reclame op WhatsApp brengen, aankopen via dat kanaal mogelijk maken en integreren met Facebook. Encryptie of niet, elke link die wordt aangeklikt in een WhatsApp-bericht wordt (nu ook al) gevolgd. Je zal dus heel wat prijsgeven over je koopinteresses en daar is het natuurlijk om te doen. Op dit punt hebben ze gelijk: er verandert inderdaad niet veel, ze zullen elk nieuw stukje data erbij opzuigen.

De encryptie van WhatsApp staat trouwens al een tijdje ter discussie. De UNO en andere internationale organisaties en grote bedrijven gebruiken WhatsApp niet meer.

Binnenkort verlaat ik Whatsapp. Ik merk dat de drempel om over te stappen bij familie en vrienden veel lager is.

Signal, dus. De app Signal. Signal vraagt geen gebruikersgegevens, alleen een telefoonnummer. Er zitten geen servers achter die je volgen of proberen een profiel op te bouwen. Chats en gesprekken worden niet bijgehouden; alles zit in de app. Contactenlijst wordt niet doorgegeven. Signal is een non-profit organisatie met opensourcesoftware en -samenwerking. Ik gebruik het al een jaar of vier en het doet qua functies alles wat WhatsApp ook doet: chatten, videobellen, groepen, bureaublad-app op de pc, … Je maakt er geen bedrijf mee rijk dat overal zijn belastingen ontwijkt en dat met alle persoonsgegevens waar het beslag op kan leggen, commercieel en politiek zijn zin doet. Een bedrijf dat constant liegt en beloftes verbreekt. Overigens deze week gelezen: Facebook maakt 16$ per maand per gebruiker omzet met persoonsgegevens die de gebruikers zo enthousiast gratis doorgeven.

Welke gegevens zuigen de verschillende chatapps op? Dit overzicht spreekt voor zich.

Zelf gebruik ik Signal al een jaar of vier. Beperkte kring van overtuigden. Twee jaar geleden ben ik WhatsApp beginnen gebruiken (gedwongen door pijnlijke omstandigheden waarin ik meteen veel communicatie nodig had). Nu verlaat ik WhatsApp binnenkort. Ik merk dat de drempel om over te stappen bij familie en vrienden veel lager is. Ik krijg nu dagelijks nieuwe Signal-contacten, op hetzelfde telefoonnummer als wat voorlopig nog met WhatsApp verbonden is.

Op de vraag of Signal veilig is, antwoordde Edward Snowden onlangs op Twitter: “ik gebruik het elke dag en ik leef nog”.

Wikipedia over SignalAchtergrond bij Increment.com

How to silence investigative journalism

Here is a way to silence investigative journalism, probably not unique. Insurance companies hold an important key. The case of the Belgian news site apache.be.

Apache is one of these investigative news outlets one finds in many countries these days. Independent journalism, motivated professional journalists, fact finders, no ads, pain in the establishment’s asses. Dependent on donations or subscriptions or both. Many have small audiences, continuously fight to pay the butcher and the baker. Apache now is 10 years old and only in 2020 got into a somewhat calmer financial situation with 5,700 subscribers contributing around 80 euro a year. No surpluses yet, trying to invest in the next investigation and then one more.

Since 2016, Apache’s chief editor Karl van den Broeck doesn’t need a route planner to find his way to the Antwerp courts. He and his publication are being buried in court cases. Almost all come from one group of businesspeople, Eric van der Paal and others of Land Invest Group and affiliates, a real estate group that got the contract from the city of Antwerp to develop the old city slaughterhouse site. And Apache exposed dodgy politics behind the intimate friends Van der Paal and Antwerp mayor Bart De Wever (Flemish nationalist party N·VA and most powerful politician in Belgium).

First complaint in 2016. Apache won that one in 2018. Next in 2017, Apache won that one too, in January 2021. Van der Paal appeals, “into the European courts if necessary” – note: the public prosecutor said there was no case, but the court wanted to go through. In 2020, a unilateral petition to the court that Van der Paal won in first instance; the final verdict to follow later. Result: an article on Van der Paal was taken off the site with a penalty of 5000 euros a day it stayed online (it’s back on, challenging the petitioning party). Karl van den Broeck quotes Van der Paal saying: “I’m retiring. From now on you are my hobby.” Van der Paal had private detectives follow Apache journalists (which led to a debate on stalking of journalists in the European Parliament). “Pure intimidation,” the chief editor says.

This way of stalking a publication not only damages the publication. Apache has an insurance policy for court cases (that leaves tens of thousands of euros uncovered). The insurance company is getting irritated. Their conclusion: they don’t offer legal expenses insurance any more to news outlets.

Ha, there is the recipe: crush investigative news outlets with court cases and legal expenses until their coffers are empty and until the insurance companies walk away. Don’t even argue on facts or research results. Waste their money and their time.

Some people go incredible lengths to suffocate the freedom of the press.

One element of hope: Apache’s readership is growing, at a record pace since early 2020. Apparently, there is a need for independent journalism.